„Czujemy wielki wstyd z powodu tych aspektów, których nie lubimy, a więc się ich wypieramy. Calr Jung nazywał to naszą „strefą cienia”, ponieważ jest ona mroczną stroną naszej psychiki, której ani nie chcemy sami dostrzec, ani jej pokazać innym. Ta część nas samych mogłaby kogoś zabić. (…) Ta część nas samych jest pazerna lub skąpa, wściekła i żądna zemsty, zboczona lub w jakiś inny sposób nie do zaakceptowania. Każda z cech lub dziedzin życia, której się wstydzimy, uważamy za swoją strefę cienia i wymazujemy ją ze świadomości”. Colin C. Tipping „Radykalne wybaczanie”.

Naszemu życiu towarzyszą różne rodzaje cienia. Te osobiste, powstałe na podstawie interakcji z otoczeniem czyli wszystko to co było zakazane, niechciane i nieakceptowane w naszej rodzinie, społeczności a nawet w narodzie: w sferze uczuć, nauki, wyrażania siebie i bliskości.

✓ zakaz myślenia o sobie, odpoczywania, bycia oryginalnym, bycia dumnym z siebie…

✓ zakaz okazywania uczuć: złości, smutku, zazdrości, strachu, ekspresyjnej radości…

✓ zakaz wyróżniania się, bycia zdolnym, zakaz niewiedzy, eksperymentowania, odnoszenia sukcesów, popełniania błędów…

✓ zakaz ufania innym, okazywania uczuć  w słowach i czynach, zakaz pytania , wyrażania własnego zdania…

Kolejne cienie, te odziedziczone po rodzicach lub dawnych przodkach, pojawiają się w wyniku uwikłania w czyjś trudny los. To te, które pojawiają się, gdy próbujemy naprawić lub uzdrowić kogoś z rodziny, kto doświadczył krzywdy lub sam ją wyrządził. Takie działania są często nieświadome i życzeniowe, bo nie mamy realnej mocy czy prawa, by naprawić czyjś los. Możemy natomiast okazać szacunek dla doświadczeń innych, uznając ich ważność i miejsce w naszym systemie.

„Rodziny przekazują nie tylko pozytywne wartości i przekonania, lecz też strefy cienia będące wynikiem zbiorowego stłumienia. Tak więc tragiczne wydarzenia, które spotkały rodzinę, mogą się przekształcić w mity. Jeśli na przykład nie poradzono sobie ze śmiercią w rodzinie, może ją ona prześladować; rodzinne skandale stają się dobrze strzeżonymi sekretami. Co więcej, jeśli rany, tragedie i dramaty pozostają w pamięci rodziny na poziomie nieświadomości, zwykle pojawiają się w każdym następnym pokoleniu.” Jean Monbourquette „Oswoić swój cień”.

Pokolenie za pokoleniem powtarza te same schematy, często tłumiąc niewyrażone emocje, nie zawsze zdając sobie sprawę z przyczyn. W rodzinach dotkniętych traumą pojawia się potrzeba chronienia kolejnych pokoleń, zachowując równocześnie lojalność wobec poprzednich. Czasem rodzice, nieświadomie, próbują uniknąć „dramatu”, zabraniając dzieciom wyrażania emocji lub rozwijania talentów, które mogłyby przyczynić się do pogłębienia znanych problemów w rodzinie.

Warsztaty ustawień rodzinnych służą właśnie odkryciu tła przeszłości, by zrozumieć skalę tych doświadczeń. Chcemy to zrobić z szacunkiem i pokorą, by znaleźć właściwe miejsce dla każdego w naszym systemie rodzinnym.

 Czas trwania:
9:30-17:30 (może ulec zmianie zgodnie z potrzebami uczestników).

 W trakcie warsztatu przerwy z cateringiem.