Cesarskie cięcie i co dalej ? (cz.4)

Serdecznie zapraszam na cykl warsztatów dla Kobiet, które doświadczyły cesarskiego cięcia. Warsztaty będą odbywały się cyklicznie co miesiąc w każdą ostatnią środę miesiąca w godz. 17:30 – 20:30 (od września do maja – 9 miesięcy!)

Głównym założeniem tych warsztatów jest wewnętrzne skontaktowanie się z doświadczeniem cesarki i przetransformowanie tych obszarów, które potrzebują uleczenia. Nie każda cesarka jest traumatyczna, jednak towarzyszą temu zdarzeniu elementy wspólne – brak poczucia wpływu i sprawczości, medyczny przebieg i fizyczne konsekwencje cięcia – dzięki temu grupa jest mocno terapeutyczna sama w sobie. Dzielenie się wspólną historią i podobnym losem dodaje uczestniczkom poczucia jedności, zrozumienia i wsparcia.

Podczas warsztatu spojrzymy również na aspekt:

• osobistego przyjęcia dziecka,
• nawiązania relacji z dzieckiem z poziomu serca,
• uwrażliwienia na emocje dziecka, związane z jego przyjściem na świat,
• postawy i roli Taty.

Warsztaty będą przebiegać z zróżnicowanej formie, sięgniemy po szeroki wachlarz narzędzi terapeutycznych: arteterapia, praca z ciałem, medytacja, wizualizacja, metafora i symbolika.

„W sferze emocjonalnej, cesarskie cięcie może wywołać poczucie rozczarowania, zwłaszcza u kobiet pragnących porodu naturalnego. Może także pojawić się poczucie winy i wstydu związane z osobistą i społeczną oceną wartości tego zabiegu. W sferze psychicznej, kobieta może odczuwać wątpliwości co do własnej sprawczości i matczynej intuicji, spowodowane poczuciem niemocy i bezradności podczas operacji. W obszarze zachowań, matka może wykazywać nadopiekuńczość i chroniczny lęk o zdrowie i życie dziecka.

Każda ciąża i poród są unikalne i posiadają swoją dynamikę, dlatego tak ważne jest indywidualne podejście, uwzględniające wszystkie czynniki medyczne i osobiste. Rany fizyczne po cesarskim cięciu wymagają dbałości i odpowiedniego czasu na rekonwalescencję, podobnie jak rany psychiczne i emocjonalne, które również potrzebują odpowiedniej opieki, aby mogły się zagoić. Kobiety często przeżywają te urazy w samotności, obawiając się różnorodnych opinii społecznych lub braku zrozumienia ze strony najbliższych. Odpowiednie wsparcie psychologiczne i zrozumienie mogą pomóc w łagodzeniu negatywnych skutków tych doświadczeń i promowaniu zdrowszego podejścia do porodu.” – część artykułu „Cesarskie cięcie i co dalej?”

Anna Kaczmarczyk